Η ιστορία του κομπολογιού
 
   
Το μονοπάτι της ιστορίας του κομπολογιού (5/8)

Ίσως μέσα από τη δημιουργία του κομπολογιού, οι Έλληνες έδειξαν αυτό που αισθάνονταν μέσα τους, ότι στην πραγματικότητα είναι ένας λαός ελεύθερος, παρ’ ότι υπό Τουρκικό ζυγό για τόσα πολλά χρόνια, και ότι σύντομα θα το έδειχναν αυτό σε όλο τον κόσμο. Το νέο τους δημιούργημα, το κομπολόι, αποτελούνταν από 33 χάντρες, όπως ακριβώς και ο πρόγονός του, το Μουσουλμανικό προσευχητάρι. Διατηρήθηκε ακόμη και το μεγαλύτερο κομμάτι του προσευχηταριού, το οποίο ήταν φτιαγμένο από το ίδιο υλικό των χαντρών και από το οποίο ξεκινούσαν και τελείωναν οι χάντρες του κομπολογιού, αυτό που οι Τούρκοι ονόμαζαν Αλλάχ, το οποίο οι Έλληνες μετονόμασαν σε παπά (ή θυρεό). Η μικρή διαχωριστική χάντρα που παρεμβαλλόταν ανά 11 χάντρες του Μουσουλμανικού προσευχηταριού, μία αριστερά και μία δεξιά, συνήθως παρέμενε στο κομπολόι. Πέρα από το γεγονός ότι αυτές οι μικρότερες χάντρες προσέδιδαν μια ξεχωριστή ομορφιά σε κάθε κομπολόι, κάθε χάντρα που έπεφτε πάνω σε αυτές παρήγαγε διαφορετικό, πιο λεπτό ήχο, πράγμα που έκανε την παρέα με το κομπολόι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Η επιλογή της ονομασίας του νέου δημιουργήματος των Ελλήνων δεν ήταν τυχαία. Ήθελαν να υποδηλώνουν σε όλους τις ρίζες του έτσι, ώστε να δώσουν έμφαση στην αλλαγή που αυτοί οι ίδιοι είχαν επιφέρει. Πήραν στα χέρια τους ένα προσευχητάρι αποτελούμενο από χάντρες και έδωσαν σε αυτές το δικαίωμα να κινούνται και να μιλάνε ελεύθερα, να ζουν και όχι μονάχα απλά να υπάρχουν. Το όνομα που τους έδωσαν παραπέμπει στα γνώριμα των Ελλήνων προσευχητάρια, τα κομποσκοίνια, στα οποία οι κάτοχοί τους σε κάθε κόμπο έλεγαν και από μία προσευχή. Έτσι λοιπόν από τα συνθετικά «κόμπος» και «λέω» δημιουργήθηκε η λέξη «κομπο-λοι». Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνταν τα κομπολόγια ήταν απλός. Κρατώντας και τους δύο στοίχους χαντρών με το ένα ή τα δύο χέρια τους, άφηναν μία-μία τις χάντρες ελεύθερες να «μιλήσουν». Ο κρότος που γεννιόταν από την σύγκρουση των μεγάλων χαντρών του κομπολογιού ομοίαζε με τον ήχο μιας καμπάνας που χτυπά. Σαν να επρόκειτο για ένα κάλεσμα του λαού, μια ένδειξη αδελφοποίησης ανάμεσα σε όσους εμπλούτιζαν αυτήν την μελωδία σεμνά και ταπεινά με τον ήχο του δικού τους κομπολογιού. Ίσως να έφτανε αυτός ο ήχος στις καρδιές των ελεύθερων κατακτημένων Ελλήνων, να τους ζέσταινε, να τους εμψύχωνε και συνάμα να τους προετοίμαζε για την επικείμενη επανάσταση εναντίων των κατακτητών τους.

1 ~ 2 ~ 3 ~ 4 ~ 5 ~ 6 ~ 7 ~ 8
 
Copyright © 2008-2013 House of Amber - All Rights Reserved.